مشکلات درکی و حرکتی در کودکان

رویکرد درکی وحرکتی در کاردرمانی

در این بخش تلاش بر این است که اصول اولیه ومبتنی بر شواهد رویکرد درکی و حرکتی در رشته کاردرمانی براینیل به اهداف تیم درمانی اجرا شود. آنچه مسلم است آن است کهانتخاب دقیق نوع تورینات و فعالیت های کاردرمانیو اولویت آنها بر اساس مشکل کودک و نیز بر اساس ارزیابی صورت گرفتهتوسط درمانگر خواهد بود. تمرینات درکی و حرکتی بر اساس یادگیری حرکتی برای کودکارائه می شود.

یادگیری حرکتیدر چند مرحله اتفاق می افتد:

1- ورود حسهای بویایی، لمسی، شنوایی، بینایی و چشایی که حواس اصلی به حساب می آیند.

2- پردازشهرکدام از حواس ذکر شده به صورت جداگانه و به صورت یکپارچه.

3- ادراک حس هایتحرک شده.

پس از اینمرحله نیز تصمیم سازی در مقابله با فرآیند هیجان قرار گرفته و در تعامل باهم حرکترا سبب می شوند. البته در مورد این رویکرد نظرات و نتایج گوناگونی تا به حال گزارششده اند اما همه در این سه مرحله مشترک می باشند.

به نظر می رسدآنچه خانواده های محترم از رویکرد درکی و حرکتی در کاردرمانیمی دانند همان بالارفتن کودک ازچند مانع، عبور از موانع به اَشکالمختلف، شمردن در حین راه رفتن، نامیدن چند کارت رنگی در حالت ایستاده در ارتفاع وغیره باشد. در صورتی که تمریناتی که بر اساس این رویکرد می تواند تجویز شود باتوجه به نوع اختلال کودک، سن، جنس، وزن و حتی گرایش درونی کودک می تواند فراتر ازاینها باشد. در واقع رویکرد درکی و حرکتی رویکردی است که شامل یکپارچگی حواس فوقالذکر در مواجه با انواع اختلالات حرکتی، اختلالات رشدی و تکاملی، اختلالات ذهنی وشناختی و نیز اختلالات درکی می باشد.

در این بخش،کاردرمان بر اساس ارزیابی های صورت گرفتهو پلن درمانی مد نظر، از تعامل یکی از حواس پنج گانه با حرکت استفادهکرده و سعی می کند کودک را در روند فعال ادراک درگیر و نهایتاً با شناخت مفاهیم درکیو حرکتی، مورد بررسی و کاوش قرار دهد و سرانجام این کار، توانایی کودک را در مواردذکر شده بهبود ببخشد. به طور حتم موفقیت کاردرماندر این مرحله می تواند پایه گذار شناخت مناسب تر کودک از خود و محیط اطراف خودباشد که در نهایت منجر به بروز رفتارهای مطلوب وی در برخورد با موانع محیطیو چالش های درونی می شود.