کاردرمانی بعد از سکته مغزی در شرق تهران

سکته مغزی یکی از اختلالات عملکردیپیچیده میباشد که با آسیب به مغز بوجود میآید و منجر به فلج و ضعف در یک سمت بدنمی شود(کلاً یک سمت بدن به طور کامل از هر نظر فلج و از کار افتاده می شود). بهطوری که علاوه بر مشکل حرکتی و فلجی احتمال دارد بیمار از نظر گفتار، غذا خوردن (بلع)،شناخت و عملکردهای ذهنی هم دچار مشکل شود.یعنی این که علاوه بر فلج حرکتی، یکسری ازاختلالات عملکردی از جمله اختلالات حسی، اختلالات درکی، نقص های بینایی، تغییراتشخصیتی و عقلانی و مجموعه پیچیدهای از اختلالات گفتاری و زبانی را نیز به همراهدارد.

تقریباً نیمی از کسانی که از سکته مغزی جان به درمی برند دچار مشکلات و اختلالات حرکتی دائمی در زمینه حفظ تعادل در حالات و وضعیتهای مختلف وعدم توانایی جهت ایستادن و راه رفتن به تنهایی و بدون کمک گرفتن ازدیگران و همچنین عدم توانایی جهت انجام فعالیت های روزمره زندگی از قبیل لباسپوشیدن، غذا خوردن، حمام رفتن و ... می باشند که برای غلبه بر این مشکلات و نقایص نیازمندبرنامه های توانبخشی خصوصاً کاردرمانی و در مواردی گفتاردرمانی می باشند. به طوریکه،درمان های کاردرمانی این عدم استقلال و وابستگی را به حداقل می رساند. با این حال،حدود و میزانی که کاردرمانی، پیامدهای پس از سکته مغزی را بهبود می بخشد برایبیماران مختلف متفاوت می باشد.
یکی از اصول کاردرمانی بیمارانسکته مغزی، انجام تمرینات کششی و تقویتی بر روی مفاصل و تاندون عضلات برای حفظدامنه حرکتی مفاصل و کم کردن سفتی عضلات می باشد که با این کارمی توان میزانمعلولیت بیماران را کم و به استقلال آنان کمک کند.
یکی دیگر از اصول مهم درکاردرمانی و اصولاً توانبخشی این بیماران تأکید بر استفاده از سمت مبتلا می باشد.بنابراین از همان ابتدا باید به بیمار تأکید کرد که سعی کند از دست و پای سمتمبتلای خود استفاده کند، حتی اگر این کار با سختی و دشوار و به صورت ناشیانه انجامشود. که برای این کار، می توان مثلاً سمت سالم بیمار را مهار کرد و او را مجبورکرد که از سمت مبتلا استفاده کند. البته برای شروع این کار باید با استفاده ازیکسری تکنیک های خاص کاردرمانی، سمت مبتلا را برای حرکت کردن آماده کرد. انجام اینکار باید توسط یک کاردرمان صورت پذیرد و بعد از اندکی بهبودی می توان این کار رابه خانواده بیمار آموزش داد.
سعی شود تمرینات کاردرمانیمبنتی بر وضعیت های عملکردی و همسو با فعالیتهای روزمره زندگی بیمار باشد.یعنی اینکه مثلا اگر هدف ما دادن حالت ها و وضعیت های مختلف به بیمار می باشد.باید از سطوح پایین تر که نشستن می باشد شروع کنیم و بعد سراغ سطوح بالاتر یعنی دوزانو ایستادن برویم. وضعیتهای عملکردهای روزمره شرح داده شده در بالا عبارتند از:حفظ تعادل در وضعیت نشسته، دراز کردن دست و گرفتن اشیا، برخاستن از روی صندلی، حفظتعادل در وضعیت ایستاده و بالاخره راه رفتن. این عملکردهای پایه را باید در موردهر بیمار ارزیابی کرده و تمرینات عملکردی مناسب را با توجه به وضعیت بیمار، طراحیو اجرا کرد. در مراحل اولیه ممکن است استفاده از برخی وسایل کمکی(مثلاًواکر) بویژهدر مورد راه رفتن، ضرورت پیدا کند. اصل مهم در انجام این تمرینات تکرار زیاد میباشد چون که با تکرار زیاد است که مغز می تواند تا حدودی عملکرد منطقه آسیب دیدهناشی از سکته را جبران کند. مطلب مهم و اثر گذار در کاردرمانی بیماران سکته مغزی، مشارکتخانواده و اطرافیان بیمار در توانبخشی و کاردرمانی بیمار است. کاردرمان باید نحوهانجام تمرینات را به اطرافیان بیمار آموزش دهد تا با این کار آنها را در درمانبیمار سهیم کند. زیرا تمرینات کاردرمانی و توانبخشی زمانی موفق است که با شدت بالاو تکرار زیاد انجام شود و در این صورت است که بهبودی حاصل می شود. بر این اساس،نباید تمرینات کاردرمانی فقط مختص به زمان بستری بودن بیمار در بیمارستان باشد بلکهتمرینات باید در منزل نبز توسط کاردرمان و اطرافیان ادامه یابد.
بنابراین با انجامکاردرمانی در بیماران سکته مغزی، استقلال از دست رفته این بیماران و همچنین عدمتوانایی در انجام فعالیت های روزمره زندگی در مبتلایان به سکته مغزی ارتقا یابد وبیمار دوباره به اجتماع برگردد و این در صورتی محقق می شود که انجام و تکرار زیادتمرینات تداوم داشته باشد.