کاردرمانی اتیسم تهرانپارس نارمک پیروزی نیروی هوایی افسریه

اُتیسم چیست و چه علائمی دارد؟

اُتیسم اختلال رشد ذهنی پیچیده ای می باشد که از بدو تولد در کودک وجود ارد ولی معمولاً در 3 سال اول زندگی شخص بروز می کند چرا که تا قبل از آن معمولاً بروز مشکل توسط والدین نادیده تصور می شود و به آن اهمیتی نمی دهند. به نظر می رسد که یک اختلال در سیستم عصبی که باعث عدم عملکرد صحیح مغز می شود در ایجاد این بیماری مؤثر می باشد. این اختلال در بیماران اُتیستیک باعث می شود که مغز نتواند در زمینه رفتارهای اجتماعی و مهارتهای ارتباطی به درستی عمل کند. کودکان اُتیستیک در زمینه ارتباط کلامی و غیر کلامی، رفتارهای اجتماعی، فعالیت های سرگرم کننده و بازی دارای مشکل می باشند. اُتیسم یکی از پنج بیماری می باشد که در مجموع به آنها “ اختلالات نافذ رشد“ یا به اختصار “PDD یا pervasive Developmental Disorders “ می گویند.

کلینیک کاردرمانی ابن سینا (دکتر علیرضا شمس الدینی)

آدرس :

 خیابان سی متری نیرو هوایی

تقاطع مسیل منوچهری - روبروی ایستگاه بی آر تی پیروزی

پلاک۱/۲ - واحد ۲

تلفن: ۷۷۴۱۵۲۱۷- ۷۷۷۵۳۲۲۷

اختلالات نافذ رشد عبارتند از :

* اُتیسم
* اختلال آسپرگر
* اختلال عدم تمرکز دوران کودکی
* اختلال رِت
* اختلالات نافذ رشد که با معیارهای بیماری های ذکر شده مطابقت ندارند

هر کدام از این بیماری ها دارای معیارهای شناخت خاص خود هستند که توسط انجمن روانشناسی آمریکا مشخص شده اند.  در بیماری های طیف PDD ، اُتیسم بیشترین تعداد را دارا می باشد که تقریبا بین 2 تا 6 کودک از هر 1000 کودک به آن دچار می شوند. . این بدین معنا است که در کشوری مانند ایران با جمعیت حدود 70 میلیون نفر احتمال می رود حدود 280 هزار بیمار اُتیستیک وجود داشته باشند و فراموش نکنید که این تعداد هر روز در حال رشد می باشد. . اُتیسم در سراسر دنیا دیده می شود و فقط در پسران بیشتر از دخترها مشاهده شده است. به عبارت دیگر نژاد، مکان زندگی، میزان سواد، وضعیت مالی، نوع اعتقاد، شیوه زندگی، و ... هیچکدام تأثیری در شانس بروز اُتیسم ندارند.

نشانه های عمومی بیماری اُتیسم:

از زمانی که آگاهی عمومی در باره این اختلال شروع به افزایش کرد، بیشتر افراد حتی بعضی ازمتخصصین پزشکی و آموزشی هنوز درک درستی از نحوه تأ ثیر گذاری این اختلال بر افراد ندارند و از چگونگی برخورد و درمان این افراد دانش کافی ندارند. به عبارت ساده تری می توان گفت در میان این بیماران می توان افرادی را مشاهده کرد که تماس چشمی، رفتار خوب اجتماعی و بعضی از فاکتورهائی را که در کودکان اُتیستیک مشاهده نمی شود، داشته باشند ولی در عین حال در سایر فاکتورها با کودکان سالم فرق داشته باشند. به همین دلیل تشخیص و تعیین روش درمان و نیز بررسی پیشرفت و مشخص کردن مراحل درمان نیازمند افراد متخصص با دانش کافی می باشد.

اُتیسم را می توان یک بیماری با طیف گسترده معرفی کرد. این بیماری می تواند نشانه های فراوانی داشته باشد که توسط این نشانه ها اُتیسم را می توان از درجات خفیف تا شدید درجه بندی کرد. اگرچه اُتیسم را می توان توسط یک سری از رفتارها تشخیص داد ولی افراد اُتیستیک می توانند ترکیبی از این رفتارها را داشته باشند و الزاماً نباید رفتارهای اختلالی تعیین شده را به صورت یکجا از خود نشان بدهند. ممکن است دو کودک که یک تشخیص برای آنها داده شده است، از نظر رفتاری با هم تفاوت نشان بدهند و از نظر مهارت ها نیز با هم تفاوت داشته باشند. ممکن است والدین کلمات متفاوتی را در رابطه با بیماری این کودکان بشنوند مانند شبه اُتیسم، متمایل به اُتیسم، طیف اُتیسم، اُتیسم با عملکرد بالا و پائین، با توانائی بالا و پائین. والدین باید توجه داشته باشند که مهمتر از عنوان بیماری، پرداختن به درمان آن است. باید در نظر داشت که این کودکان با درمان مناسب و به موقع می توانند مطالب را بیاموزند، رفتارهای درست را از خود نشان داده و در آینده مانند افراد عادی زندگی کنند. اما بدست آوردن این اهداف مستلزم درمان به موقع و درست، تحمل مشکلات و سختی های مربوط به این درمان است.

هر شخص اُتیستیک مانند بقیه افراد جامعه دارای شخصیت مختص به خود است و مانند تمامی افراد خصوصیات خاصی را دارا می باشد. بعضی از این کودکان ممکن است که از نظر گفتاری تأخیر کمی داشته و بتوانند با کمی کمک، ارتباط کلامی مناسبی را با دیگران بر قرار کنند ولی همین کودکان ممکن است از نظر ارتباطات اجتماعی رفتار مناسبی را از خود نشان ندهند. گاهی این کودکان برای شروع صحبت و تبادل کلامی ممکن است مشکل داشته باشند. افراد اوتیستیک معمولاً در مکالمات، یکطرفه رفتار می کنند یعنی فقط در رابطه با چیزی که خود علاقه دارند صحبت می کنند و از صحبت های طرف دوم چیزی نمی فهمند. در بعضی از این کودکان خشونت و خود آزاری نیز مشاهده می شود.

هرچند بسیاری از نشانه های دلالت کننده بر وجود اختلال اتیسم از سنین ۱۸ماهگی تا شش سالگی به ضوح آشکار می شوند, اما ممکن است بسیاری از آنها در سنین ۱۲ تا ۱۸ ماهگی و یا قبل تر از آن آشکار شوند.

برخی از این نشانه ها در زمینه های مختلف به شرح زیر می باشند:

¢مهارت های ارتباطی:

◾️تا ۱۲ ماهگی هنوز در آنها ژست هایی از قبیل چنگ زدن, اشاره کردن و تکادن دادن دست مشاهده نمی شود.

◾️تا ۱۶ ماهگی هنوز قادر به بیان یک کلمه نمی باشند.

◾️تا ۲۴ ماهگی هنوز قادر به بیان عبارات دو کلمه ای نیستند.

¢مهارت های اجتماعی:

◾️لبخند اجتماعی و حالت انتظار برای در آغوش گرفته شدن در برخورد با دیگران در آنها وجود ندارد.

◾️تماس چشمی غیرعادی یا کمتر از حد معمول در آنها آشگار است.

¢معنای نشانه های رفتار اجتماعی, مانندچشمک زدن, شکلک درآوردن و دالی دالی را درک نمی کنند.

◾️زل زدن, برگرداندن سر, تعقیب دیگران و تولید صداهایی از سر هیجان در آنها مشاهده نمی شود.

کاردرمانی و اتاق تاریک ویژه کودکان...