مشکلات گفتاری پس از سکته مغزی

اختلالات گفتاری پس از سکته مغزی

یکی از مشکلات رایج به دنبال سکته مغزی، مشکلات گفتاری و تکلممی باشد. به بیمارانی که پس از سکته مغزی یا ضربه به سر،دچار اختلالات گفتار و زبان می شوند زبان پریش یا آفازی می گویند.

زبان پریشی یا آفازی نوعی مشکل است که فرد مبتلا در بیاناندیشه های خویش و یا درک گفته ها و یا نوشته های دیگران، با مشکل روبرو می شود. ایندر حالی است که فرد تا قبل از ضایعه کاملاً سالم بوده و هیچ گونه مشکلی نداشتهاست. گفتار درمانی در درمان اختلالات گفتار و زبان و نیز اختلالات در بلع و غذاخوردن بیماران سکته مغزی مؤثر است. گفتاردرمانی در این افراد هر چه درمان سریع ترآغاز شود، اثرگذاری درمان و نیز کیفیت گفتار بیشتر خواهد بود.

نویسنده: مهکامه سادات قاسم پوری، کارشناس گفتاردرمانی

انواع زبان پریشی(آفازی):

1- آفازی آنومی (Anomic Aphasia)

گفتار روان همراه با درک خوب و تکرار خوب ولی ضعف در نامیدناشیاء و نام بردن اشیاء و افراد از نشانه های آن است. بیمار به هنگام گفتار آزاد وتوصیفی خود و نیز در نوشتن، مشکلات زیادی در نامیدن و نام بردن نشان می دهد. بهسبب مشکل در دستیابی به کلمات مناسب، تعداد مکث های نابجا و جمله بافی ها در گفتاربیمار بسیار زیاد مشاهده می شود. همچنین، بیمار از کلمات مبهم و ضمایر نامشخصمانند چیز، اینها، مثلِ و غیره زیاد استفاده می کند.

2- آفازی انتقالی (Conduction Aphasia)

اگرچه بیمار دارای گفتاری روان همراه با درک نسبتاّخوب است ولی مشکل او این است که کلمات را بسیار زیاد تکرار می کند. این نوع آفازی معمولاّبا آسیب شدید در تکرار کردن ولی با درک و بیان نسبتاّ خوب شناخته می شود.

3- آفازی بروکا (Broca Aphasia)

بیمار دارای گفتاری ناروان همراه با درک نسبتاّ خوب ولی ضعف درتکرار می باشد. گفتار بیمار مبتلا به آفازی بروکا بسیار کم، ناروان و همراه باتکرارهای نابجا و متعدد است. تشخیص کلمات، دستورات ساده، درک داستان کوتاه و درکخواندن تا حدودی محفوظ می ماند.

4- آفازی ورنیکه (Weicke Aphasia)

بیمار گفتاری روان همراه با درک ضعیف و تکرار ضعیف دارد. ویژگیعمده ی این نوع گفتار این است که گفتار روان و بی محتوا همراه با تعداد بسیار کمواژه های قاموسی ولی واژه های دستوری زیاد و گاهی همراه با واژه های ساختگی را درفرد مشاهده می کنیم.

5- آفازی ترانس کورتیکال حسی (Transcortical Sensory Aphasia)

بیمار گفتاری روان همراه با درک ضعیف ولی تکراری نسبتاّ خوبدارد.

6- آفازی ترانس کورتیکال حرکتی (Transcortical Motor Aphasia)

بیمار گفتاری ناروان همراه با درک خوب و تکرار نسبتاّ خوبدارد.

7- آفازی گلوبال (Global Aphasia)

بیمار گفتاری نا روان همراه با نا توانی شدید در درک و تکراردارد.

8- آفازی مختلط (Mixed Aphasia)

افراد دچار سکته مغزی باید هر چه زودتر تحت مراقبت هایتوانبخشی از جمله گفتاردرمانی و کاردرمانی و در مواردیفیزیوتراپی قرار گیرند تا بهبودی سریعتری داشته باشند؛ به طوری که در سهماه اول فرد بازدهی خوبی نسبت به گفتاردرمانی، کاردرمانی و فیزیوتراپی دارد و تا شش ماه این اثرگذاری به شکل مطلوبی ادامه دارد. ازآن پس، هرچه از زمان سکته مغزی دور شویم، بازدهی توانبخشی نیز کمتر خواهد بوداگرچه همچنان ضروری و تاثیر گذار است. بنابراین باید سعی شود درمان فرد سریع آغازشود و با کیفیت ملوب ادامه داشته باشد چرا که در شش ماه اول مغز قابلیت شکل پذیریمجدد و آموزش پذیری بیشتری دارد.